In tegenstelling tot het fenomeen van vergrijzing dat we overal in Europa vaststellen, kennen de Grote Steden met Europese en/of internationale inslag een exponentiële demografische en migratieontwikkeling die gekenmerkt wordt door een hoog aantal jongeren.

De grote stadszones zijn bijzonder aantrekkelijk door hun economische, sociale, schoolse en studieactiviteit. Ze zijn ook een concentratie van uitdagingen die we moeten aangaan op het vlak van werkloosheid, de integratie van geïmmigreerde bevolkingen en etnische minderheden, de erg grote behoefte aan onderwijs, opleidingen en alfabetisering maar ook op milieuvlak.

Een uitgestelde integratie

Er bestaan grote verschillen tussen de zones van eenzelfde stad. De integratieproblemen zijn geconcentreerd in de zones waar de meeste jongeren verblijven die progressief langer moeten wachten tot ze deel kunnen nemen aan het beroepsleven (40% van de jongeren onder de leeftijd van 25 jaar zijn meer dan twee jaar werkloos in bepaalde Brusselse wijken). De carrières worden langer, diverser, complexer. De echte intrede in het beroepsleven gebeurt steeds later, steeds moeilijker. Voor de laaggeschoolde jongeren heeft het parcours naar een job steeds meer weg van een echt labyrint. De bevoegde openbare machten starten of ondersteunen nochtans tal van instrumenten die de overgang School – Beroepsleven moet vergemakkelijken en stimuleren.