Terwijl Brussels minister van Begroting Guy Vanhengel op 10 februari zelf nog voorstelde om de federale begroting ter hulp te snellen, beklaagt Minister-President Charles Picqué zich er vandaag over dat de begrotingsinspanningen die federaal van Brussel vraagt te groot zijn en de volledige herfinanciering van Brussel in 2012 zullen opslorpen. 

De Minister-President ziet blijkbaar nu pas in dat zijn begrotingsminister Brussel niet heeft voorbereid op de komst van de nieuwe bevoegdheden. Nochtans is dat debat al jaren aan de gang, de Brusselse regering kan onmogelijk doen alsof hier plots nieuwe informatie uit de lucht komt vallen. Het is ontredderend om vast te stellen hoe amateuristisch de hoofdstedelijke begroting wordt beheerd:

• de regering geeft geld uit op basis van een groeinorm van 1,6% terwijl alle andere overheden hun begroting al aangepast hebben aan de nieuwe vooruitzichten van het Planbureau. Vlaanderen, Wallonië en de Franse gemeenschap hebben hun begrotingscontrole én aanpassingen al afgerond. Brussel wacht af tot eind april
• het Stabiliteitspact, waarbij alle overheden inspanningen moeten doen om een begroting in evenwicht te hebben tegen 2015, wordt al 2 jaar door Brussel met de voeten getreden;
• de uit de hand gelopen Brusselse schuldlast kost in 2012 alweer 20 miljoen euro extra.” 

Dat is de reden waarom vandaag de herfinanciering al opgesoupeerd is. Ik stel me de vraag waar de Minister-president de afgelopen drie jaar was toen de Brusselse begroting ontspoorde. De herfinanciering is niet in gevaar door de inspanningen die federaal vraagt, maar door het dramatisch begrotingsbeleid van Brussel.

Het institutioneel akkoord voorziet voor dit jaar 134 miljoen euro herfinanciering voor Brussel. Het gaat om 30 miljoen voor veiligheid, 25 miljoen voor taalpremies, 45 miljoen voor mobiliteit en 24 miljoen compensatie voor niet geïnde onroerende voorheffing (“dode hand”). In de Brusselse begroting staat 76,6 miljoen van deze herfinanciering ingeschreven. De middelen voor veiligheid gaan rechtstreeks naar de politiezones en een deel van de taalpremies gaat naar de gemeenten.

Federaal vraagt in 2012 een inspanning van de drie gewesten samen ten belopen van 250 miljoen voor de zogenaamde usurperende bevoegdheden. Ik wil er toch op wijzen dat bijvoorbeeld de overname van de pensioenen van de ambtenaren, een maatregelen die alle gewesten samen 83 miljoen zou kosten, al in bespreking is sinds 2004! Maar ook de overname van het stedenbeleid ligt al op tafel sinds het “eerste pakket” van de staatshervorming in 2008. Als de Minister-President vandaag zegt dat zijn begroting niet klaar is om deze maatregelen te dragen, dan beschouw ik dat als eerlijke zelfkritiek.

Terwijl zowat alle begrotingen van het land buffers aanleggen om zich te wapenen tegen de tegenvallende conjunctuur, heeft de Brusselse minister van begroting Guy Vanhengel en zijn voorganger Jean-Luc Vanraes dat niet gedaan. “Vandaag zien we de gevolgen van dat roekeloos begrotingsbeleid. Vlaanderen heeft een buffer van 200 miljoen, federaal legt een buffer aan van 350 miljoen, in Brussel bedraagt de buffer een grote nul euro. Natuurlijk stel je dan vast dat een herfinanciering niet naar nieuw beleid kan gaan om het leven van de Brusselaars te verbeteren, maar dat die middelen verdwenen zijn in de put van Vanhengel.